“Dzienniki Heroinowe” Nikki Sixx, Ian Gittins

Wydawnictwo Kagra, 2018 (wydanie pierwsze)

Strona internetowa: http://www.kagra.com.pl/motley-crue/dzienniki-heroinowe

Ilość stron: 512 stron, papier kredowy, bogato ilustrowana, miękka oprawa

Biografia Mötley Crüe była bardzo rock’n’rollowa ale „Dzienniki Heroinowe” są o wiele bardziej ostrzejsze. Bezwstydnie obnażają założyciela, lidera i basistę zespołu – Nikki’ego Sixx’a, oczywiście na jego własne życzenie, ku przestrodze innym – niczym spowiedź zapalonego grzesznika.

Książka, która trafiła na listę bestsellerów „New York Timesa” z powodzeniem może posłużyć jako studium przypadku uzależnienia od wszelkich substancji psychoaktywnych począwszy od alkoholu, poprzez kokainę i inne narkotyki a kończąc na heroinie. Jest czymś w rodzaju kazuistyki socjo-psychologicznej jednak napisanej i wydanej w bardzo interesującej formie dla wszelkich fanów szeroko-pojętej muzyki Rockowej. Są to epizody i anegdoty okraszone szczegółowymi opisami sytuacji, nierzadko wstrząsających, ale i zabawnych, nasączonych erotyzmem, wulgaryzmami, budzących nie tylko politowanie czy śmiech, ale i zdumienie czy nawet podziw. Cała książka jest wydrukowana na papierze kredowym, w czarno-czerwono-białym tonie, a oprawa graficzna wręcz ocieka „krwią”, jest nią poplamiona, obrazując dodatkowo strzykawki, igły, czaszki i różne anatomiczne rysunki, a także wcześniej niepublikowane zdjęcia (przeznaczone tylko dla dorosłych czytelników).

Dzienniki chronologicznie, chwilami nawet dzień po dniu, szczegółowo opisują codzienny żywot (nie świętego) a upadłego anioła, rozpoczynając się retrospekcją lat młodości bohatera, by następnie od grudnia 1986 do grudnia 1987 roku towarzyszyć mu w ogarniającym go koszmarze uzależnienia i degeneracji psychicznej oraz fizycznej, a kończąc na czymś w rodzaju symbolicznej śmierci i katharsis z tego całego brudu przeszłości, by stać się nowym Nikki’m Sixx’em, który odbywa swoją dalszą podróż walcząc o utrzymanie trzeźwości, opisując dekadę tej podróży do roku 2006, a następnie opowiadając o swoich nowych przedsięwzięciach i pasjach, w których się realizuje, ostatecznie kończąc na ostatnim wpisie w maju 2017 roku…

Treść całości jest wzbogacona współczesnymi komentarzami autora lub osób związanych z nim w tamtejszym okresie (jak muzycy, managerowie, producenci, partnerki) tworząc coś na wzór analizy przeżytych sytuacji. Ponadto przytoczone są teksty piosenek (również te wcześniej niepublikowane, zaginione). Auto książki będący bożyszczem tłumów i być może dla niektórych fanów autorytetem jest żywym dowodem, że z uzależnienia można wyjść i nadal prowadzić satysfakcjonujące życie. Ale to życie toczy się dalej… i wciąż jest pełne pokus…

Ocena: 10/10